Σύντομη ιστορία της Σύρου

Η Σύρος βρίσκεται στο κεντρικό σημείο των Κυκλάδων και όπως αποδεικνύεται από τις αρχαιολογικές έρευνες που φιλοξενούνται αρχικά στην προϊστορική εποχή (4.000 pH) και αργότερα στην Πρωτοκυκλαδική περίοδο (3.000 π.Χ.) αναφέρει το νησί ως «Συρία» και αυτός την ονόμασε από τότε ως «δίπολη», που σημαίνει ότι είχε δύο πόλεις: τον Ποσειδώνιο και το Φόνικι.Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν Finician, γι ‘αυτό το όνομα Syra που προέρχεται από το «Oysyra» (: happy) ή το «Syr» (rock).

Η αρχαία Ερμούπολη χτίστηκε από τους Ιόνους και αργότερα έζησε από τους Περσούς κατακτητές, Ρωμαίους, Φράγκους και Τούρκους, που άφησε καθεμία από τις δικές του πολιτιστικές λεκέδες. Εκείνοι που σφράγισαν την παρουσία τους στο νησί ήταν οι Βενετοί, οι οποίοι κατέστησαν τη Σύρο ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου. Η οργή όμως των πειρατών, με την πάροδο του χρόνου ανάγκασε τους κατοίκους να μεταφέρουν την πρωτεύουσα στο λόφο, σήμερα κυριαρχεί ο μεσαιωνικός οικισμός της Άνω Σύρας με την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Όταν το νησί μεταβιβάστηκε στην κυριαρχία των Φρενς, η Άνω Σύρα έζησε από τους καπουκινούς που ίδρυσαν μια μικρή μονή που λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Η μεγάλη αλλά οικονομική ανάπτυξη της Ερμούπολης ήρθε μετά την επανάσταση του 1821, όταν μια ομάδα προσφύγων από τα Ψαρά, το Χίο, την Κρήτη και τη Μικρά Ασία, εγκατέστησαν εδώ τις ναυτικές και εμπορικές τους δραστηριότητες. Η περίοδος ακμής διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.

Σήμερα, η αίγλη του παρελθόντος αντικατοπτρίζεται στα σημαντικά αρχιτεκτονικά μνημεία περασμένων αιώνων, αλλά και στα πλούτη και τα καλλιτεχνικά γεγονότα «Ερμούπολεια» που διοργανώνονται κάθε χρόνο στο ντεμπούτο του Ιουνίου.